Yayla Kültürü. Yaylacılık

[Teñrikut]

Arkadaşlar bildiğiniz gibi Türkler Yarıgöcebe bir kavimdir. Yarı göçebe diyoruz zira Türkler şehir hayatıda olan buna rağmen özellikle yaz aylarında dağa çıkan bir millet.


Bu kültür kaynaklarda Hunlar döneminden günümüze kadar gelmiştir.

Yaylaya çıkmak Türkler için bir Aşkdır. Ne yazık ki yaşam şartları bu bağı ayıflatmakta ve genelde koparmaktadır.


Bu başlıkta bu kültürümüz hakkında konuşalım.

İlk olarak Göçebe Türklerin en bariz örneği olan Yörükler hakkında bir Fıkra


YÖRÜKTE Kİ YAYLA AŞKINI ANLATAN BİR FIKRA:


Göç halinde olan bir Yörüğün yolda babası ağır hastalanmış. Üç gün beklerler, fakat ihtiyar ölmez. Hafif bir inilti sesi çıkartarak fakat baygın baygın yaşamaya devam eder. Göç eden obaların çok ileri gittiğini gören oğlu kızıp dayanamayarak hocayı çağırır ve "babamı yıka göm" der. İmam babasının daha yaşadığını söyliyince Yörük bağırarak "Yörük kısmı bu kadar ölür" der.

Eski Türklerde Yaylaya çıkamayan karabudun için bahtsiz fakir derlermiş. Yani bir aile eğer hastalık veya başka bir felaket gelmedi müddetce yaylaya çıkamaz ise şansları olmayan fakir bir aile diye yorumlanırdı.

[saltanat]

Türkler yaylaya yazı geçirmek için 3 aylığına çıkar, çıkamayanlar yazı kışlaklarda geçiriyorlarmış.
Mevsimlik bir harekete sahip yaşam tarzı görülüyor.