Alp Er Tuŋa

[izDiHam]

Paylaşım İçin Çok Çok Teşekkürler!!
Ne Mutlu Türk'üm Diyene!!

[ba'tuhan]

alper tunga iranlılarda efrasiyab olarak geçen ve de adı sıkça anılan birisidir. kendisinin iskit-saka türklerinden olduğu ihtimali ağır basmaktadır. irani olma ihtimali iranlılar tarafından çok sık dile getirilmiş olmasına bağlanabilir ancak bunu iranlıların kendilerinde bir güç adletmelerine bağlayabiliriz. alper tunga gerek efsenevi kişiliği ve gerek türk mitlerindeki yeri ile çok değerli bir türk arslanıdır.şirazlı sadi onun efrasyab olarak geçtiği şöyle bir beyit yazmıştır:


"Perde- dari mi küned der tak-ı kisra ankebut
Bum nevbet mi- zened de kal'a-i Efrasyab"(ankebut(örümcek) kisranın penceresinde perdedarlık yapıyor,baykuş, efrasiyabın(alper tunganın)kalesinde davul çalıyor.)

[İttihatçı]

Chinggis demiş kiAlper Tunga İskit , bildiğim kadarıyla da İskitler Îrânî .
Ama ben Tunga'yı Türk biliyorum , bu noktada kafam karıştı ... :|

İskitler (Sakalar) Türktür.

[Teñrikut]

İttihatçı demiş ki

Chinggis demiş kiAlper Tunga İskit , bildiğim kadarıyla da İskitler Îrânî .
Ama ben Tunga'yı Türk biliyorum , bu noktada kafam karıştı ... :|

İskitler (Sakalar) Türktür.

Hocam direk böyle bir ifade yerine, İskitler ve Sakalarda Türk miktarı oldukça fazla olan karma bir devlet ifadesi geçiyor. Bir nevi konfederasyon.

[Köktürk]

Alp Er Tuŋa da Afrâsiyâb da efsânelerde adları geçen, yaşadıklarına dâîr delîl bulunmayan kimselerdir. Alp Er Tuŋa adı yalnızca bir saguda geçiyor, ki o saguda da adı geçen kişiye tuzak kurulduğu ve ölümüne herkesin üzüldüğü bilgisi dışında bir bilgi -kimlerler savaştığı da dâhîl olmak üzere- yok. Tamam, hem Kaşgarlı Mahmûd hem de Yusuf Has Hacîb bu kişi ile Afrâsiyâb'ın aynı kişi olduğunu söylüyorlar ama onlar da belgeye dayanmıyor. Hem kaldı ki Afrâsiyâb da Şehnâme dışında bir yerde rastlamadığımız bir destân kahramânı.

İskitler'e, Sakalar'a vs. gelecek olursak, bu konuda bizi en iyi aydınlatacak olan çağdaşlarının yazdıkları ve kendilerinin bıraktıkları eserlerdir. Çağdaşlarından Heredot ve Strabon, İskitler hakkında ayrıntılı bilgi vermekle birlikte, konuştukları dil hakkında birşey söylememektedirler. Bununla birlikte, özellikle Heredot'un Elenleştirdiği özel isimler İndo-Germen kökenli gibi durmaktadır. Saka ise Persler'in İskitler'e verdiği addır.

İskitler'in kendilerini ne olarak gördüklerini gösteren bu resim, dünyânın en eski halısı olan Pazırık Halısı'ndan alınmıştır. Halının bulunduğu kurganın İskitler'e âit olduğu bilinmektedir (Tamam, kurganda yazılı birşey bulunamadı ama diğer buluntular Yunan kroniklerinde anlatılan İskit san'atıyla uyum gösteriyor.). Detaydaki süvârî, tahmîn edileceği üzere, bir İskit süvârîsi ve hiç de Türk'e benzemiyor.

Bu ise diğer bir İskit motifi:


Bunu da Köktürkler'in nasıl göründüğünü göstermek ve İskit çizimleriyle karşılaştırmak için koydum. Köl Tigin Büstü:




Burada kafa karıştırıcı bir detay daha var. Esik Kurganı'nda, Altın Elbiseli Adam'la birlikte üzerinde yazı bulunan (resmi yukarıda görünmektedir.) bir gümüş tabak bulundu. Tabaktaki yazının Köktürk rünlerinin primitif bir formu ile yazıldığı olduğu düşünülmekle birlikte, Kharoṣṭhī yazı sisteminin bir varyantı olduğu da iddiâ edilmektedir. Hattâ Kharoṣṭhī yazı sisteminin de Aram yazı sisteminden türediği de söylenmektedir. Yazı hem Köktürk yazı sisteminde hem de Kharoṣṭhī yazı sisteminde okunmuş ve farklı anlamlar bulunmuş. Burada okuyucuların yanlı davranabilecekleri de unutulmamalıdır.


Özetle, İskitler büyük bir olasılıkla İndo-Germen kökenli idiler ama Hun ve Köktürk devirlerinde Türkler'in içinde asimile oldukları, Türkler'le sıkı bağları ve etkileşimleri olduğu da unutulmamalıdır.

İskitler ve Sakalar elimizden gittiğine göre sâhiplenecek başka halklar arayalım. Heredot, Kimmerler ve Masagetler'in İskitler'den ayrı halklar olduğunu ve uzun savaşlardan sonra iskitler tarafından yurtlarından sürüldüğünü söylemektedir. Daha sonra Anadolu'yu ve Mezopotamya'yı işgâl edecek olan bu atlı göçebe halklar belki de Türk'tür, kim bilebilir.

[ba'tuhan]

bir dönem uzak kalan türk kavimleri farklı uygarlıklardan etkilenmiştir. bazıları aynı dönemde fars illerinden çıkan sogd dillerini tercih ederken bir kısmı çinceyi tercih etmiştir. ancak bu resimde gerçekten çizilen bir iranlı;çünkü bindiği at orta asya tipi bodur ve açık alınlı atlardan değil, bir arap atı yahut ön asya tipi uzun bacaklı bir at. bu değersiz gibi gözüken ancak çok önemli bir bilgidir. çünkü türkler anadoluya kadar bu atlarla göç etmişler ve bu atları anadolulular son kez moğol akınlarıyla görmüşlerdir. hala orta asyada bu atın biraz daha gelişmiş torunları yaşamaktadır. aynı zamanda pala bıyık zerdüşt iranlılarda dini ve kültürel bir güç imgesidir. nitekim atlıda bu da mevcut. aynı zamanda atlı ,uzun ve pelerinli; oysa türkler daha kaba kıyafetler giyinmişlerdir ve bacakları at üstünde durmaktan kısalmıştır.

bütün bunlara rağmen iskitler iranlılara hayran olup kendilerine bir güç istinad etmek için kendilerini pazırıkta bu şekilde ifade etmiş olabilirler.