e-tarih forum

Türk edebiyatının belkide en önemli kitabı.

günümüzde Türkiye Cumhuriyeti için bu kitabın tekrar doğuşu hiç Şüphesiz Orhan Şaik Gökyay'a aittir.

Öncelikle bilinen en eski hali Dresden Kütüphanesinde bir diğeride Vatikan kütüphanesinde...

Birçok dile cevrilmiştir. Ve Oğuzların gündelik yaşantısı dahil birçok özelliğini direk anlatır.

Dede Korkut Hikayelerinin tarihi kesin bilinmemekle beraber kitabdan anlaşıldığına göre Dede Korkut 295 yıl yaşamıştır.

İlk Yazıya geçişi Akkoyunlu hükümdarının emri tarafından 15 YY da olmuştur.

Dili günümüz Azeri Türkçesine daha çok benzemekte olmakala beraber günümüzde tam kullanan yoktur.

Birçok Ortaasya Altay Yakut Destanında görülen Şaman duaların çok ilginç islamlaşmışı bu destanda mevcuttur.

Özellikle Türklerin uğurlu rakamları 7 9 ve 40 çok sık geçer. benim dikkati mi Kürşad'ın destanında olduğu gibi Dede korkut da da çoğu kez düşmana kırk yiğit saldırıyor olmasıdır.

Birde Karadenizde çok kullanılan Hacanki veya Hacan? sözcükleri Kaçanki kaçan olarak Dede korkut da geçmektedir.


Arkadaşlar okuduysanız sizin gözlemleriniz ve bilgileriniz nelerdir?

Çok eskiden okumuştum bunu.Belki de biraz daha basitleştirilmiş bir basımıydı.

Hikayelerde Dede Korkut'un "Adını ben verdim,yaşını Allah versin" demesi çok dikkatimi çekmişti okurken.

Bu deyiş acaba Dede Korkut masallarına özgü bir deyiş mi?Yoksa Oğuzlarda kullanılan bir deyiş mi?

Aslında Dede Korkut kitabında bulunan böyle deyişlerin çoğu normalde eski Türklerin yaşamında bulunan deyişler. Çok ilginç bir tanesini paylaşmak isterim:

Bilge Kağan Abidesinde Bilge Kağan'ın ölen Kardeşi için yazdırdığı yazı:
Körür közim körmazlaf, bilir bilgim bilimaz, tag boldi.

Birde Dede Korkutta ki Deyişe bakalım:

Manüm Körür Közlarüm Körmaz oldi
Manüm Tutar aliarüm tutmaz oldi.